Kiedy lekarz musi mieć własne OC?

Krótka odpowiedź

Własne OC obowiązkowe musi mieć lekarz, który wykonuje zawód w ramach praktyki zawodowej, na przykład indywidualnej praktyki lekarskiej, także wtedy, gdy pracuje wyłącznie w szpitalu lub przychodni na podstawie umowy (tak zwany kontrakt).

Lekarz zatrudniony na umowę o pracę nie musi mieć własnego OC obowiązkowego. Za szkody wyrządzone pacjentom przy wykonywaniu obowiązków pracowniczych pacjent dochodzi odszkodowania od pracodawcy, nie od lekarza (art. 120 Kodeksu pracy).

Skąd bierze się obowiązek

Ustawa o działalności leczniczej nakłada na podmioty wykonujące działalność leczniczą, w tym na lekarzy prowadzących praktykę zawodową, obowiązek zawarcia umowy ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej. Minimalne sumy gwarancyjne określa rozporządzenie Ministra Finansów. OC obowiązkowe obejmuje szkody wyrządzone przy udzielaniu świadczeń zdrowotnych albo przez ich bezprawne zaniechanie.

Dla praktyki lekarskiej minimalna suma gwarancyjna to równowartość 75 000 euro na jedno zdarzenie i 350 000 euro na wszystkie zdarzenia w okresie ubezpieczenia. Z ustawy o działalności leczniczej wynika też termin: obowiązek ubezpieczenia powstaje najpóźniej w dniu poprzedzającym rozpoczęcie wykonywania działalności.

Etat

Na etacie odpowiedzialność wobec pacjenta ponosi pracodawca. Jeśli pracodawca naprawi szkodę, może dochodzić zwrotu od pracownika: przy winie nieumyślnej najwyżej do wysokości trzymiesięcznego wynagrodzenia, a przy winie umyślnej w pełnej wysokości.

Dlatego część lekarzy na etacie wybiera dobrowolne OC, które chroni przed takim roszczeniem, albo potrzebuje go, bo poza etatem pracuje też na kontrakcie lub dyżuruje w innym miejscu.

Kontrakt i własny gabinet

Praca na kontrakcie zwykle oznacza praktykę zawodową wpisaną do rejestru, a więc obowiązek własnego OC. Wiele szpitali i przychodni wymaga w umowie wyższych sum gwarancyjnych niż minimalne albo dodatkowego OC dobrowolnego, na przykład przy zabiegach.

Jak możemy pomóc

Zaczynamy od tego, jak naprawdę pracujesz: sprawdzamy formę wykonywania zawodu, umowy z podmiotami i wymagane w nich sumy. Potem proponujemy zakres i wyjaśniamy różnice. Analiza potrzeb jest bezpłatna i do niczego nie zobowiązuje.

Artykuł ma charakter informacyjny i nie stanowi oferty w rozumieniu art. 66 Kodeksu cywilnego. Zakres ochrony określają umowa i ogólne warunki ubezpieczenia. Informacje o pośredniku: Informacje prawne.

Artykuł ma charakter informacyjny i nie jest poradą prawną. Stan prawny: październik 2026. Ostatnia aktualizacja: 22.10.2026. Zakres ochrony określają ogólne warunki ubezpieczenia danego towarzystwa.